Μία από τις σπουδαιότερες και πιο ξέφρενες κωμωδίες του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, η Δωδέκατη νύχτα, παρουσιάζεται ξανά στην Κεντρική Σκηνή του ΘΟΚ, τριάντα ένα χρόνια μετά το πρώτο ανέβασμά της, σε μια ερεθιστική ανάγνωση από τον Βρετανό σαιξπηριστή σκηνοθέτη Owen Horsley.

 

Στην Ιλλυρία, στο άλλοτε εύθυμο και λαμπερό μα τώρα ξεθωριασμένο παραθαλάσσιο μπαρ της Ολίβια, ναυαγεί η Βιόλα. Πιστεύοντας ότι ο δίδυμος αδερφός της χάθηκε, μεταμφιέζεται σε άντρα και μπαίνει την υπηρεσία του δούκα Ορσίνο. Από αυτό το σημείο αρχίζει να ξετυλίγεται το κουβάρι μιας ιστορίας περίπλοκης και μπερδεμένης, γεμάτης παρεξηγήσεις και ανατρεπτικές διαθέσεις: η Βιόλα είναι κρυφά ερωτευμένη με τον Ορσίνο, εκείνος αγαπά την Ολίβια, που θρηνεί για τον χαμένο αδερφό της, και η Ολίβια ερωτεύεται τον... Σεζάριο, δηλαδή τη Βιόλα. Η μέθη του έρωτα καταλαμβάνει τον ένα χαρακτήρα μετά τον άλλο, και αυτή η νέα πνοή ζωής ταράζει συθέμελα τη μελαγχολική αυτή κοινότητα. Μια συντροφιά ανθρώπων στήνει μηχανορραφίες, εξαπατά και επιδίδεται σε παιχνίδια, αποκαλύπτοντας τη γοητευτική και ταυτόχρονα σκοτεινή όψη της ερωτικής μεταμόρφωσης.

 

Η διασκευή του Owen Horsley παντρεύει τη θλίψη και τη χαρά σε μια κωμική και αλλόκοτη δημιουργία, με τον λόγο να έχει δύο όψεις, αφού πότε υπηρετεί την αλήθεια και πότε το ψέμα. Ο Horsley συντονίζει μια ομάδα ταλαντούχων ηθοποιών και συντελεστών με το ευφάνταστο υλικό του συγγραφέα, όπου κίνηση, μουσική και τραγούδι συγχορδίζονται με τα καμώματα και τον συναισθηματικό αναβρασμό των ηρώων. Η ρομαντική ιστορία των μεταμφιέσεων, της παρενδυσίας και της ρευστότητας των ταυτοτήτων μεταπλάθεται σε μια υπέροχη γιορτή αγάπης, κατακλυσμένη από έρωτα, ευαισθησία, μυστήριο, γέλιο, δάκρυα, ειρωνεία και τρέλα.